بررسی فصل اول سریال The Defenders

مدافعان نیویورک


«مدافعان»، قهرمانان دنیای نتفلیکسی مارول را برای نبردی سخت دور هم جمع می‌کند. با گیمان همراه باشید.

در سال ۲۰۱۲، زمانی که اولین قسمت فیلم «انتقام‌جویان» به کارگردانی جاس ویدن، به عنوان اولین گردهمایی ابرقهرمانی، اکران شد، کمتر کسی فکر می‌کرد که مارول روزی نمونه‌ی کوچک‌تر دنیای سینمایی‌اش را در سرویس پخشی اینترنتی بسازد. اما این اتفاق افتاد و باید بگویم که «مدافعان» ارزش این حجم از انتظار را داشت.

پس از ماجراهای چهار ابرقهرمان در محل زندگی خود، حالا هرکدام اسم و رسمی دارند اما جسیکا جونز (با بازی کریستن ریتر)، مت مرداک (با بازی چارلی کاکس) و لوک کیج (با بازی مایک کولتر) از دومین روی زندگی خود کمی فاصله گرفته‌اند و سعی دارند به کارهای شخصی‌شان بپردازند اما پس از به وجود آمدن مجموعه‌ای از وقایع و برملا شدن اعمال سازمانی مخفی و چند هزار ساله به نام The Hand، مسیر جسیکا جونز، دنی رند، لوک کیج و مت مرداک یکی می‌شود و پس از کش و قوس‌های فراوان دور هم جمع می‌شوند تا نیویورک را از ورطه نابودی نجات دهند.

قسمت اول سریال با کات‌هایی بین ابرقهرمانان دنبال می‌شود و تفاوت فضای سرد دنیای جسیکا جونز، هارلمِ لوک کیج، هلزکیچن قرمز متیو مرداک و زندگی خانه به دوشانه‌ی دنی رند کاملا ملموس است اما هنگام آشنایی با یکدیگر این تفاوت فاز از بین می‌رود و «مدافعان» یکی می‌شود. اما اگر فکر می‌کنید که در سکانس پایانی قسمت اول، قهرمانان با یکدیگر آشنا می‌شوند و بدون هیچ اتلاف وقتی به شکار دشمنان می‌روند، کاملا در اشتباهید! چرا که سریال روند کندی را پیش رو گرفته است و حتی تا سه قسمت اول سریال، شناخت چندانی نسبت به آنتاگونیست اصلی پیدا نمی‌کنیم، بماند که هدف اصلی مهاجمان نیویورک تا قسمت آخر سریال هم در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. این ریتم کند به شناخت بیشترِ خلق و خوی شخصیت منفی، الکساندرا، هم نفعی نمی‌رساند و صرفا با نشان دادن رابطه‌ی بین او و الکترا، سکانس‌هایی بس کسل کننده تحویل مخاطب می‌دهد.

سیگورنی ویور در نقش الکساندرا

سیگورنی ویور در نقش الکساندرا، شخصیت منفی اصلی، یکی از سورپرایزهای پیش از انتشار سریال بود که شور و شوقی در طرفداران (از جمله بنده!) به پا کرد. این بازیگر باسابقه فیلم‌های «بیگانه» و «آواتار»، سوای وجهه قابل قبولش، «مدافعان» با وجود ریتم کند مذکور نیمه اول و فرصت برای واکاوی شخصیت‌هایش، آن نقطه اوج را برای درخشیدن در اختیار ویور قرار نمی‌دهد. اما از حق نگذریم نحوه‌ای که سریال پروتاگونیست‌هایش را دور هم جمع می‌کند، می‌تواند برای بینندگان جذاب جلوه کند. حتی در تله‌پِلی هم بر روی روابط بین شخصیت‌ها خوب کار شده است؛ از رابطه‌ی مازوخیسمی مرداک و جسیکا تا برادرانه‌ی لوک کیج و دنی رند همه جذابیت سریال را به خصوص از نگاه یک طرفدار کمیک، دو چندان می‌کند.

«مدافعان» را می‌توان به نوعی از اولین لایو-اکشن‌های کمیک بوکی دانست که مستقل‌وارانه عمل می‌کند.

«مدافعان» را می‌توان به نوعی از اولین لایو-اکشن‌های کمیک بوکی دانست که مستقل‌وارانه عمل می‌کند. یعنی حتی با بودجه‌ای که از سرویسی به بزرگی نتفلیکس می‌توانست بگیرد، باز هم همه چیز را ساده جلو می‌برد و همانند فیلم‌های ابرقهرمانی MainStream امروزی که پر است از ارتش‌های بی‌مصرف و پرتال‌های گرد و نورانی در آسمان، عمل نمی‌کند و داستانش را در بستری محله‌گونه تعریف می‌کند و از هرگونه خودبزرگ‌بینی غیرضروری پرهیز می‌کند. موسیقی فیلم اما می‌توانست بهتر باشد و به خفن‌تر شدن سریال کمک کند. شاید با ترکیب المان‌های مربوط به فضاهای لوک کیج و دنی رند، شورانرها می‌توانستند ترکیبی از هیپ هاپ و موسیقی شرقی مناسب سریال خلق کنند و موسیقی را از حالت Scoreگونه آن خارج کنند و پویایی بیشتری به آن بدهند.

«مدافعان» تمرکز زیادی بر روی گذشته‌ی آیرون فیست قرار می‌دهد و این گذشته بخش بزرگی از روایت را تشکیل می‌دهد و آیرون فیست را در قلب داستان قرار می‌دهد، زیرا سریال سولوی این شخصیت در کنکاش اصلیت او ناموفق عمل کرده است. از سکانس Midland Circle در قسمت سوم نمی‌توان گذشت و جایی‌ست که مدافعان برای اولین بار روبروی هم قرار می‌گیرند و با اختلاف از زیباترین بخش‌های سریال یه حساب می‌آید. پایان‌بندی سریال شاید در اولین نگاه غافلگیرکننده به نظر برسد اما پس از گذشت چند دقیقه متوجه می‌شوید که گول خورده‌اید و همان سناریویی پیش‌رویمان است که مارول (و جدیدا DC در بتمن علیه سوپرمن) آن را در دنیای سینمایی‌اش مدت‌هاست با شخصیت‌های مختلف به خوردمان داده است. اما این را بدانید که در پایان تیتراژ دوم قسمت آخر، تیزر سریال پانیشر در قالب یک سورپرایز پخش می‌شود که پس از انتشار این سریال در گیمان به بررسی آن می‌پردازیم.

اگر از اتمسفر بعضا کودکانه و کمدیک دنیای سینمایی مارول خسته شدید و دنبال چیزی جدی‌تر و ساده‌تر از همین کمپانی هستید، «مدافعان» چیزی‌ست که به آن احتیاج دارید. این سریال قطعا بی‌نقص نیست اما در میان ابرقهرمانی‌های بلاک باستر و پر سر و صدا می‌تواند ۸ قسمتیه بی‌شیله و پیله‌ای باشد که بدون شک سرگرمتان می‌کند.

 

 

 

منبع: GameOn


۰ دیدگاه

برای ارسال دیدگاه وارد شوید.