مطلب روز

نگاهی کوتاه به بازی مستقل و جذاب Children of Morta

امداد‌های نامحسوس؛ قهرمان اصلی داستان!

نویسنده   عرفان خورسند  |

آیا می‌دانستید بسیاری از بازی‌ها مکانیزم‌هایی دارند که از مرگ بازیکن در شرایط بحرانی جلوگیری می‌کند؟ با گیمان و معرفی چند نمونه از این ترفند‌های جالب همراه باشید.

احتمالاً تا به حال شده که برای دوستان یا اعضای خانواده‌ از دلاوری‌ها و قهرمان بازی‌هایی که حین انجام یک بازی ویدیویی به خرج داده‌اید خاطره تعریف کرده باشید! مسلماً بعد از سر و کله زدن با یک بازی و رد کردن مراحل آن با بدبختی، دلتان می‌خواهد که موفقیتتان را در گوش جهانیان فریاد بزنید! (خصوصاً از طریق شبکه‌های اجتماعی) کشتن غول آخر در حالی که قطره‌ای بیشتر از نوار سلامتی نمانده، نابود کردن یکی جسم ثانیه‌هایی پیش از سقوط روی سرتان، زمان بندی عالی برای ریلود کردن اسلحه و هدشات کردن دشمنی که با سرعت به سمتتان می‌آید و… .

در واقع دوست دارید که همه بدانند عملاً در یکی از فیلم‌های مایکل بی بوده‌اید! چرا که همه قهرمان بودن را دوست دارند و خب، بازی‌سازان این نکته را بهتر از هر کسی می‌دانند! آن‌ها عاشق این هستند که در اینطور شرایط کمکی به بازیکنان بکنند بدون اینکه خودشان متوجه شوند. بنابراین هر گاه بعد از تجربه مشابه یکی از موارد بالا زیادی احساس قهرمان بودن کردید، بهتر است کمی تجدید نظر کنید! جنیفر شورله فعال صنعت گیم، نمونه‌های بسیار جالبی از اینگونه ترفند‌ها را از طریق یک فراخوان در توییتر پیدا کرده است که در ادامه به برخی از آن‌ها اشاره خواهیم کرد.

نوار سلامتی آنقدر‌ها هم پیش پا افتاده نیست

تقریباً برای همه ما حداقل یک بار پیش آمده که مجبور شویم برای نجات جانمان در بازی فرار را بر قرار ترجیح دهیم و تا جایی که می‌توانیم از دشمنان دور شویم. اگر بازی‌هایی مانند Assassin’s Creed Origins و Doom را تجربه کرده باشید قطعاً درک می‌کنید که چرا! جنیفر پی برده که در هر دوی این بازی‌ها، آخرین واحد باقیمانده از نوار سلامتی در واقع هیت پوینت بیشتری نسبت به باقی واحدها دارد. بنابراین بعنوان مثال اگر ۱۵ درصد از جانتان باقی مانده باشد، در واقع هنوز ۳۰ درصد جان در اختیار دارید. و اینگونه است که احساس می‌کنید بسیار قهرمانانه، موفق شدید خودتان را از دست سیل دشمنان نجات دهید!

دادن جان بیشتر تنها ترفندی نیست که سازندگان در چنته دارند. گیر کردن در گوشه‌ای با ترس در حالیکه مقدار کمی از سلامتی‌تان باقی نمانده و بارانی از گلوله به سمتتان روانه می‌شود، باعث می‌شود تنها آرزویتان در دنیا فقط یک چیز باشد: آیتم سلامتی! بازی‌هایی مانند Wolfenstein 3D در اینگونه شرایط بسیار مهربان شده و اساس نوع آیتم‌هایی که در سر راه بازیکن قرار می‌دهند را به نسبت جان باقیمانده بازیکن انتخاب می‌کنند. بدین ترتیب بازیکنی که یک پایش لب گور است به احتمال فراوان یک آیتم پر کردن نوار سلامتی گیرش می‌آید و از آن طرف اگر اوضاع خوب باشد، فقط آیتم‌های بدرد نخور نصیبش می‌شود!

چه چیزی بهتر از داشتن سلامتی بیشتر برای از سر راه برداشتن دشمنان است؟ مسلماً شکست ناپذیر شدن! حتی اگر فقط برای مدت کوتاهی باشد! و این دقیقاً کاری است که بازی BioShock می‌کند. به جای اینکه در زمان کم بودن جان بازیکن یک راست او را بکشد و بازی مجدداً تکرار شود، بایوشاک بازیکن را برای چند ثانیه نامیرا می‌کند. باز هم برای اینکه حس واهی قهرمان بودن را به بازیکن القا کند.

شوتینگ…

شکی نیست که مهم‌ترین ویژگی بازی‌های شوتر اول شخص هیجان مکانیک‌های تیراندازی آن‌ها است. بازی‌سازان دوست دارند که بازیکنان برای لذت و بهره بردن از طیف متنوع سلاح‌های بازی انگیزه پیدا کرده و همه آن‌ها را امتحان کنند. بنابراین گلوله‌ها را کمی دستکاری می‌کنند تا حس موفقیت بازیکنان تقویت شود! لی پری از Gears of War در این باره می‌گوید:

ما متوجه شدیم ۹۰ درصد بازیکنانی که برای اولین بار پای یک مسابقه چند نفره می‌نشینند، در صورتی که موفق به کشتن کسی نشوند، برای بار دوم دیگر سراغ بازی نمی‌آیند. اولین بازی بسیار مهم است، بنابراین ما تلاش کردیم تا برای تازه‌کار ها تسهیلات بزرگی فراهم کنیم (مانند میزان آسیب‌رسانی بیشتر برای هر شلیک) که شامل چند حمله‌ی اولیه آن‌ها می‌شود.

همچنین در بازی Gears of War آخرین تیر هر خشاب آسیب بیشتری وارد می‌کند. بدین ترتیب شانس از بین بردن غول آخر‌ها اندکی پیش از ریلود کردن و طبیعتاً کشته شدن شما، بالاتر می‌رود.

زمان‌بندی مکانیک‌های تیراندازی در بازی‌های شوتر بسیار اهمیت دارد و با رعایت نکات مربوط آن، بازی‌سازان می‌توانند تجربه‌های اکشن فوق العاده‌ای خلق کنند. یکی از بهترین نمونه‌های این موضوع را در نظر بگیرید؛ در بازی Halo، مدت زمانی که طول می‌کشد یک خشاب به طور کامل خالی شود با مدت دوام یک سپر محافظ یکسان است. بدین ترتیب مجبور می‌شوید برای از پیش رو برداشتن دشمن در بازه زمانی بین شارژ شدن این دو، وارد نبرد تن به تن شوید.

عمل ریلود کردن زمانی که صدای نزدیک شدن دشمن را می‌شنوید به خودی خود بسیار استرس‌زا است. بازی Bloodborne به شکل ظریفی از میزان این استرس کاسته است. در این بازی در صورتی که اقدام به ریلود کنید، توانایی حمله دشمن به صورت موقت از کار می‌افتد تا به شکل ناعادلانه کشته نشوید و دردسر‌های بی‌پایان از نو شروع کردن بازی را متحمل نشوید.

هوش مصنوعی دشمنان از آنچه که فکر می‌کنید مهربان‌تر است

از بین بردن موج عطیمی از دشمنان یکی از لذت‌بخش‌ترین کار‌های ممکن است. با این حال هوش مصنوعی آن‌ها دارای مکانیزم‌هایی است که شما را همچون مورچه‌ای در برابر سیل نابود نکند! کن لوین، خالق بایوشاک، تأیید کرده که در این بازی همیشه اولین تیری که توسط دشمن به سمت شما شلیک می‌شود قطعاً خطا می‌رود. بازی FarCry 4 هم کار تقریباً مشابهی می‌کند و دقت شلیک دشمنانی که فاصله کمتری با شما دارند را پایین می‌آورد. در بازی Batman: Arkham Asylum، تبهکاران قابلیت چرخش ۱۸۰ درجه‌ای ندارند تا بتوانید راحتتر از پشت به آن‌ها نزدیک شوید و آن‌ها را از سر راه بردارید.

بازی‌های ترسناک عاشق این هستند که شما را در تنگنایی خفه کننده، در حالیکه هیولایی وحشتناک از پشت غافلگیرتان می‌کند قرار دهند. سم بارلو، مغز متفکر بازی Silent Hill: Shattered Memories اذعان می‌کند که تعقیب و گریز کابوس‌ها در این بازی قرار نیست عذاب‌آور باشند؛ بنابراین هر بار که می‌میرید، هوش مصنوعی یکی از حواس خود مانند بویایی، بینایی یا شنوایی را از دست می‌دهد و اگر همچنان به مردن ادامه دهید، تعداد هیولا‌ها تا حد زیادی کاهش می‌یابد. علاوه بر این اگر به پشت سرتان نگاه کنید، می‌بینید که دشمنان از سرعت خود می‌کاهند گویی که اندکی مانده بود تا شما را بگیرند. در واقعیت البته تنها دو نفر از هوش‌های مصنوعی وظیفه دارند شما را مستقیماً دنبال کنند و دیگران صرفاً برای ترساندن شما و ترسناک‌تر کردن فضا هستند.

اگر قرار بود همه چیز واقع گرایانه باشد، قطعاً احاطه شدن با ارتشی از دشمنان تا دندان مسلح نتیجه‌ای جز سلاخی شدن سریع شما در پی نداشت. سازندگان Devil May Cry به این نتیجه رسیدند که این موضوع شاید به مذاق همه خوش نیاید. بنابراین آنها دشمنان را طوری طراحی کرده‌اند که در صورت خارج شدن از کادر دوربین، سرعت حملات خود را کم کرده و یا کلاً متوقف کنند. بدین ترتیب از آسیب دیدن شما در نقاط کور جلوگیری می‌شود و شانس بیشتری برای دوام آوردن در برابر سیل دشمنان برایتان فراهم خواهد شد.

این بود اشاره اندکی به مهربانی‌های زیر پوستی خرج شده توسط بازی‌سازان در بازی‌هایی که خیلی از ما فکر می‌کنیم قهرمان یکه‌تازشان هستیم! شاید کمی ناامید باشید، اما به این فکر کنید که اگر این امداد‌های نامحسوس نبود، چقدر تجربه بازی‌ها سخت و حتی غیرممکن می‌شد!


منبع GamesRadar


۱ دیدگاه

برای ارسال دیدگاه وارد شوید.